Dag 13: Van Prince George naar Jasper

Vandaag was een topdag, maar ik zal niet op de feiten vooruitlopen.

En omdat het voor velen de zondags-krant is geworden een lekker lang verslag.

Vanmorgen, na een nacht waar ik heerlijk geslapen heb, om half zeven op gestaan. Ontbijt gegeten, boel weer bij elkaar gezocht en hup de auto weer in op weg naar Jasper in Alberta. Een rit van ruim 380 kilometers, dus we hebben wat voor de boeg. TomTom ingesteld en die zegt dat we over 370 kilometers een keer naar rechts moeten. Het blijft een rare gewaarwording die ene weg hier in de middle of nowhere die dwars door het land heen gaat, met af en toe een gehucht waar we bij een benzine pomp een thee en koffie kunnen halen. Je moet hier ook zorgen dat je tank goed gevuld blijft het komt regelmatig voor dat je 150 tot 200 kilometer moet rijden voordat je weer een benzinepomp tegenkomt.

Het was vanmorgen behoorlijk mistig in Prince George. Maar deze stad ligt ook tussen de bergen en de temperatuur was vannacht gedaald tot een graad of 6. Maar we konden wel al zien dat het nagenoeg onbewolkt was en dat het dus een stralende zou worden.

Na een goede 110 km, hadden we onze eerste stop bij THE ANCIENT FOREST. Dit is een uniek bos waar de oudste bomen van Canada staan. De oudste boom is minimaal 2000 jaar oud en heeft een diameter van 5 meter. De meeste bomen in dit bos hebben trouwens een diameter van minimaal 3 a 4 meter. Een enorme imposante gewaarwording. Als je hier door dit bos loopt voel je je ineens heel erg klein. Natuurlijk hebben we de nodige toeristen kiekjes gemaakt waarbij meerdere bomen omhelst zijn. (althans dat hebben we geprobeerd maar met een diameter van een meter of 4 gaat dat niet echt lukken). Tevens heeft Petra hier haar eerste eekhoorntje kunnen schieten, ze zat vlak naast haar in een boom dus dat was prijsschieten. Om half elf vervolgen wij onze route. Het is inmiddels al behoorlijk warm geworden en we hebben een strak blauwe hemel met volop zon. Hadden we op Vancouver Island alleen maar herfst weer nu zitten we weer midden in de zomer met zo'n 25 graden.

Na een klein half uurtje moet Petra volledig in de ho-ijzers, steekt er ineens een knoepert van een hert de snelweg over. Das even schrikken, en natuurlijk niet de camera bij de hand om dit vast te leggen. Nog een uurtje later zien we ineens in de verte iets donkers op de weg. Blijkt op het midden van de snelweg een stekelvarken te lopen die gelukkig niet al te veel haast heeft om opzij te gaan. Gelukkig kan Petra de auto op de vluchtstrook zetten, aangezien die hier wat breder is dan normaal en graai ik naar de achterbank naar mijn camera met de 300mm lens (die uiteraard klaar ligt). Petra doet hetzelfde en we ratelen er rustig op los.

Petra kijkt hoe het resultaat geworden is, dus wil achterop het scherm kijken zit daar een beschermkap op die ik helemaal niet op haar camera heb zitten. Ook blijkt deze camera een grip te hebben die ik ook niet heb. Jullie begrijpen het natuurlijk al, Petra heb de camera van Annette en Annette heeft die van Petra. Zonder dat we het door hadden vanwege de fantastisch vangst hebben we vrolijk staan schieten met een hele andere camera dan die we normaal gesproken gewend zijn.

Wat nu wel heel erg wennen is,is dat het hier best voor Canadese begrippen heel druk is. We komen best veel verkeer tegen en worden regelmatig ingehaald ondanks dat we de toegestane snelheid rijden.

Wat we ook al gedaan hebben is op de highway omkeren, we mistte net een afslag, achteruit rijden en ook nog gewoon rechtdoor gereden

De omgeving wordt trouwens met iedere bocht die we nemen mooier, en ik dacht al dat het niet mooier kon. De besneeuwde bergtoppen laten zich nu ook veel vaker zien. En de riviertjes krijgen hier die mooie turquoise kleur van het ijswater wat uit de bergen stroomt. De lunch nemen we een kleine 100 km voor Jasper bij 1 van die mooie riviertjes.

Bij Mount Robson (de overbekende berg met de eeuwige sneeuw die je op alle ansicht kaarten ziet) stoppen we bij het informatie centrum voor wat extra info over de omgeving. Hier schieten we ook onze eerste echte sneeuw-berg-foto's. We rijden door naar Moose Lake een 50 km voor Jasper en stoppen daar ook nog even om te genieten van de prachtige omgeving en het mooie blauwe meer.

Rond 4 uur komen we bij ons overnachtingsplekje aan. Hier mogen we weer twee dagen blijven dus we hebben weer wat meer tijd voor het ontdekken van de omgeving. Ons overnachtingsadres is dit keer een chalet op een klein parkje aan een rivier, in een dal dat omringt is door bergen. Geweldig gewoon.

Alle spullen worden de chalet weer ingesleept en ik plof neer met het idee dat het met half 5 nog lekker vroeg is en mij dus niet zo hoef te haasten. Helaas we zitten in Alberta en daar had ik nog even geen rekening mee gehouden. Het is hier namelijk een uur later dan in Britisch Colombia. Half 6 dus. Oke dan maar snel een frisse douche en terug naar Jasper (het park ligt 5 km buiten Jasper) om te tanken, boodschappen te doen en wat te gaan eten. Om negen uur zijn we weer in ons tijdelijke huis en relaxen we nog even, slaan alle foto's veilig op en maken de blog weer actueel.

Om 11 uur wordt het weer tijd voor het mandje. Slapen is hier voor mij geen probleem. Na zoveel indrukken en frisse buitenlucht slaap ik iedere nacht zeer goed. ik ben alleen wel iedere dag1/2 uur voor de wekker wakker.

Tot morgen....